Nieuwsflits 180

Lieve familie en vrienden,

Inmiddels zijn we alweer drie weken in Ukarumpa en het is hoog tijd voor een verslag van onze laatste paar weken in Kulalae.

De CMS workshop (Culture Meets Scripture, Cultuur Onmoet Schrift) is goed verlopen. We hadden 19 deelnemers, uit vier van de vijf Gizrradorpen – voornamelijk vertalers, maar ook enkele kerkleiders van twee denominaties. Naast de gezamenlijke lessen werkten de deelnemers in vier groepen aan bepaalde opdrachten. De belangrijkste opdracht was het kiezen van een traditie of een ritueel en daarvan alle handelingen opschrijven in de eerste kolom. In de tweede kolom moesten de redenen worden genoemd voor al deze handelingen. De derde kolom was voor de vragen die we bij of over de handelingen en de redenen kunnen stellen. Daarna was het tijd voor het openen van de Bijbel en het zoeken naar verzen waarin iets over de handelingen en redenen vermeld staat. Deze werden in de vierde kolom geschreven. Tenslotte bespraken de vier groepen wat er met de bestudeerde traditie zou moeten gebeuren: laten zoals deze was, bepaalde dingen erin veranderen/aanpassen, of afschaffen. De beslissingen moesten in de vijfde kolom worden opgeschreven.
De deelnemers gaven aan dat ze veel geleerd hadden. Hopelijk blijft er daar niet alleen bij, maar gaan ze het ook toepassen op andere tradities en aspecten van de cultuur.
*Willen jullie bidden dat deze workshop het begin mag zijn van een proces van aanpassen van de cultuur zodat die meer overeenkomt met wat de Bijbel leert? 

De laatste week gingen we verder met het uitzoeken van de spullen in het huis, het verzamelen en inpakken van wat we mee wilden nemen en het weggeven of verkopen van dingen die we niet mee wilden nemen en die ook niet bij het huis hoorden. En zo gingen de laatste dagen voorbij van onze laatste dorpsperiode..
Op maandag 8 maart vonden ’s middags twee plechtige aangelegenheden plaats: de officiële presentatie van het Gizrra woordenboek en de overdracht van ons huis aan de kerk.
Men vond het woordenboek zo belangrijk dat het in een kerkdienst werd ingewijd door de hoofdvoorganger van de Pahoturi Classis (waaronder de diverse gemeenten vallen in de dorpen die aan de Pahoturi Rivier liggen). Hoewel het een kleine proefoplage was, was er dankbaarheid èn gepaste trots dat zoveel van de taal nu is vastgelegd voor het nageslacht. Dat werd gesymboliseerd doordat wij voorin de kerk de doos met de woordenboeken overhandigden aan enkele kerkleiders, die daarna de doos doorgaven aan een aantal schoolgaande kinderen. Na de dienst gingen we naar een andere plek in het dorp, aan de rand van het middenveld, voor de overdracht van ons huis.

We hadden een document opgesteld waarin we aangaven dat we het huis aan de kerk gaven, met de wens dat het gebruikt gaat worden als studie- en vergaderruimte en, als dat zo uitkomt, als plek waar de kerk bezoekers kan laten overnachten. En als het zover komt dat men verder gaat met het vertalen van (delen van) het Oude Testament, zou het huis ook als vertaalkantoor kunnen gaan dienen. Het document werd vervolgens in drievoud ondertekend door onszelf, drie kerkleiders en een dorpsleider.
Tenslotte was er een gezamenlijke maaltijd, onder de sterrenhemel want inmiddels was de zon ondergegaan.

We zijn dankbaar dat alles die dag in goede harmonie is verlopen. Helaas is één persoon niet zo erg blij met hoe we het weggeven van spullen geregeld hadden. Hij is iemand die toegang had tot ons huis tijdens onze afwezigheid en hij weigert nu de sleutel aan de kerkleiders af te geven.
*Willen jullie bidden voor wijsheid voor de locale kerkleiders en voor deze persoon, dat hij niet meer ongenoegen veroorzaakt maar zich schikt in onze beslissing.

De volgende morgen was dan het afscheid aangebroken. We liepen een laatste rondje door het dorp, namen afscheid van sommigen, maakten foto’s en plantten zes cocosnoten op verschillende plekken in het dorp. Deze zullen opgroeien en de mensen aan ons herinneren in de jaren die komen. Tenslotte stond er bij de waterkant een lange rij mensen die afscheid wilden nemen. Het was alsof Covid niet bestond (we hadden in die vier weken geen enkele reden waargenomen om te concluderen dat Covid het dorp had bereikt) en schudden ieders hand of omhelsden elkaar. Er vloeiden tranen en er klonken woorden van dankbaarheid en van hoe erg men het vond dat we niet meer in hun midden zouden wonen. Dat is ook nog moeilijk voor te stellen na 28 jaar...

 

Om 10 uur vertrokken we met ons bootje naar Daru, nagewuifd door velen. Eenmaal in Daru aangekomen, waren we ook niet meer de eigenaars van een bootje met buitenboordmotor. Onze schipper Baerra werd toen de nieuwe eigenaar. 

We logeerden die nacht wederom bij de familie Wainetti van wie de volgende morgen afscheid namen; Mevr. Wainetti en haar zoon Morris jr en zijn gezin. Vlak voordat we het vliegtuig ingingen namen we afscheid van Baerra en zijn drie jongste kinderen en van Paul, één van onze beste vertalers. Bij het opstijgen en tijdens de vlucht naar Ukarumpa speelden er allerlei gedachten door ons hoofd. En ook de eerste paar weken waren die er nog regelmatig: aan de ene kant dankbaarheid voor en voldoening over wat God ons heeft laten doen voor en met de Gizrramensen, aan de andere kant veroorzaakt de realisatie dat we niet meer bij onze Gizrra vrienden en bekenden zullen wonen een gevoel van verlies en heimwee.

En wat nu? We bereiden ons nu voor op ons komende verlof. We hebben inmiddels vluchten kunnen boeken en de e-tickets ontvangen. We hopen op vrijdag 11 juni om 2uur te landen op Schiphol.
*Willen jullie ervoor bidden dat onze vluchten niet geannuleerd zullen worden, iets dat sinds het begin van de Covid pandemie veel vaker gebeurt dan daarvoor?

Ons verlof duurt officieel tot november, maar we zijn van plan om zeker tot september 2022 in Nederland te blijven om Jessica bij te staan bij het wennen aan het leven in Nederland en haar vervolgopleiding. We hopen in die tijd op afstand te kunnen werken voor de organisatie hier, het SIL. In de volgende nieuwsflits zullen we daar meer over schrijven. 

Hartelijke groeten, Nico, Elly en Jessica van Bodegraven

Nico & Elly van Bodegraven
S.I.L - P.O. Box 1 (147)
Ukarumpa E.H.P. 444
Papoea-Nieuw-Guinea

Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.
Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Voor Wycliffe hier

(In de hal van de Bron ligt altijd een nieuwsbrief van Elly en Nico in het folderrek aan de wand.)

 

 

 

© Protestantse Wijkgemeente Stadspolders    
Wij zijn onderdeel van de Protestantse Kerk Dordrecht Wij zijn onderdeel van de Protestantse Kerk in Nederland Wij staan vermeld op wij de kerk