...

‘TEGEN HET EINDE VAN DE NACHT …’
(uit de preek van zondag 4 oktober – Mattheus 14 : 22-33)
 
De leerlingen zitten in hun bootje midden in een storm;
ze dreigen ten onder te gaan…

 

‘Tegen het einde van de nacht kwam hij naar hen toe, lopend over het water…’ Tegen het einde van de nacht… als alles lijkt af te lopen … Als je aan het einde van je latijn bent, als je het niet meer ziet zitten … Kijk eens goed! Kijk nu eens goed!!! Je herkent hem misschien niet direct, je denkt dat je spoken ziet, maar … maar kijk nou eens goed! Met ogen van geloof en vertrouwen! Vanuit de storm, over de woedende en woelende golven … zie je hem?

‘Blijf kalm, ik ben het, wees niet bang!’ Blijf kalm … dat betekent niet iets van ‘stil maar, wacht maar’, blijf kalm… letterlijk staat er: houd goede moed! Verlies de moed niet. Verlies de moed niet als de ellende over je heen stormt, verlies de moed niet als je spoken ziet, want ik ben het. Ik ben erbij. Hoed goede moed! Wees niet bang.

Wees niet bang. Vrees niet. Die twee woorden kom je door heel de bijbel tegen. Vrees niet! En ze staan er nooit zomaar. Er staat altijd iets achter. Vrees niet, want… Altijd komt er een ‘want’ achteraan: vrees niet, want… ik ben met je! Houd goede moed! Ik ben het! Wees niet bang!

Dat kan ook gemakkelijk, al te gemakkelijk klinken. Alsof daarmee het verhaal is afgelopen. Maar laten we eerlijk wezen, zo gemakkelijk is het niet. Want … Jezus zegt niet alleen ‘ik ben er’, hij zegt ook: ‘Kom! Kom maar! Stap maar overboord’. En ja, dat vraagt moed, dat vraagt durf. Daar moet je lef voor hebben. Het vraagt vooral vertrouwen. Vertrouwen.

En als het nou zo stormt, in de samenleving, in de wereld, in je eigen leven, als de golven je overspoelen en je niet weet hoe het verder moet … durf je het? Durf je het, heb je de moed om overboord te stappen? Durf je te vertrouwen dat de redding nabij is? Leg maar gewoon je hand in die van onze Heer, - zingt een kinderlied - jawel, dat klinkt goed, maar dat moet je wel durven! Dan moet je wel vertrouwen dat het water je niet opslokt.

Vertrouwen, geloven… in de bijbelse talen is dat precies hetzelfde. Geloven, tegen de klippen op, tegen de stormen in, dat vroeg of laat de storm gaat liggen, dat je redding ligt in de handen van de Heer. Geloven is overboord stappen op het moment dat de storm nog woedt.
 
En als de golven overslaan,
dan blijf ik hopen op uw Naam.
Mijn ziel vindt rust, want in de storm bent U dichtbij;
Ik ben van U en U van mij.
 
Het is werkelijk een ellendige tijd. Maar houd goede moed, ik ben het. Wees niet bang!

Erik Schipper

(Aan)geraakt
De verleiding is groot om te beginnen over de nieuwste coronamaatregelen (die bekend zijn als de nieuwsbrief verschijnt), de landelijke maatschappelijke discussie over de positie van de kerken, het stijgend aantal coronabesmettingen of over “Staphorst”,  maar dat ga ik toch niet doen. Ik houd het dichter bij huis. Altijd goed om dichtbij De Bron te blijven. Het is volgens mij erg gewenst om ons niet alleen te richten op de corona berichten. Ik denk dat veel mensen ook corona-moe worden en zo verlangen naar een tijd, waarin we geen 1,5 meter afstand hoeven te houden en niet na moeten denken of we ons mondkapje bij ons hebben.

Misschien is het zelfs beter om, hoe moeilijk of zelfs bijna onmogelijk dat door persoonlijke omstandigheden ook is, ons niet alleen te richten op wat allemaal niet kan of niet mag. We kunnen ons ook richten op alle mooie dingen, die er ook in deze tijd gewoon zijn. Goed om ons daar voor open te stellen. Het is bijvoorbeeld prachtig om te zien welke talenten en krachten er in onze gemeente losgekomen zijn de afgelopen maanden.

Afgelopen zondag mochten we online of in onze Bron getuigen zijn van een mooie doopdienst. In een doopdienst gebeurt veel, zodat er vele mooie momenten zijn die je kunnen raken. De doop sluit ook prachtig aan bij ons jaarthema (Aan)geraakt. Het is een letterlijk aanraking met water van de doop. Het mooie is dat er vaak ook onverwacht zaken gebeuren, die niet in de liturgie stonden of in het draaiboek van de livestream. De doop is bij uitstek een teken van hoop, verbond en een belofte.

Je kan oprecht geraakt worden door de doop, maar ook door een lied, gedicht of de reactie van een kind. De doop mag ons ook altijd herinneren aan onze eigen doop en de belofte van onze Heer voor een ieder van ons. De doop is dan ook bij uitstek een belofte voor de toekomst! Goed om ondanks deze lastige tijd ons te laten raken door de kracht van het evangelie, maar ook de kracht van gemeentezijn in deze tijd.

Het is goed om ons te realiseren juist in deze tijd dat wij elkaar ook kunnen raken door er voor de ander te zijn. Aandacht voor elkaar, naar elkaar luisteren, elkaar helpen, maar ook je talenten in zetten.
Laten we zo lang we elkaar niet kunnen aanraken wel raken met wat we zeggen of doen, zodat we in elkaar het licht en de belofte voor de toekomst blijven herkennen!
 
Peter Naeije
© Protestantse Wijkgemeente Stadspolders    
Wij zijn onderdeel van de Protestantse Kerk Dordrecht Wij zijn onderdeel van de Protestantse Kerk in Nederland Wij staan vermeld op wij de kerk