Kortjakje op zondag en maandag (6)

Het is zondag 24 mei en ik zal het maar bekennen, ik had  vandaag niet in de kerk willen zijn. Ik had op vakantie in Frankrijk willen zitten, zo tussen Hemelvaart en Pinksteren, als een voorproefje op de zomervakantie. Maar dat gaat niet, de grens is dicht.
Ooit, begin juli 1992, hadden we een vergelijkbaar probleem. Boze Franse vrachtwagenchauffeurs blokkeerden alle toegangswegen in Frankrijk en het leek onmogelijk om daar vakantie te kunnen gaan houden. Eigenwijs als we waren gingen we toch. Met de auto en veel wegenkaarten lukte het om via soms piepkleine weggetjes de camping te bereiken. Dat was triomf, toen. Nu ga ik maar niet naar Frankrijk, het coronavirus bevindt zich mogelijk ook bij al die hele kleine landweggetjes. Gek idee trouwens, zonder het coronavirus had ik de kerkdienst van vandaag helemaal niet gehoord.

Deze ochtend in de kerk wordt de kinderen gevraagd welk dier ze eigenlijk graag zouden willen zijn en als volwassene geef ik daar in gedachte ook antwoord op: ik wil een mantelmeeuw zijn. Zonder in de file te staan kan ik dan vrij langs duinen, zee en stranden vliegen, onder een mooie blauwe hemel.
In de overdenking staat psalm 23 centraal, het is een ‘Pastorale’, een herderslied, van David. Hoewel deze psalm op nummer 1 staat als tekst bij begrafenissen, leren we vandaag dat je het in de eerste plaats moet lezen als een levenslied. Een lied dat gaat over de rauwheid van het bestaan, met diepe ravijnen en een weg vol hobbels en kuilen. Als je dan ook vol overgave zingt: De Heer is mijn herder, dan betekent het dat je zelf een schaap bent, zo’n dier dat niet zelf kan opstaan als hij valt. Als schaap geef je je zelfstandigheid en onafhankelijkheid op, je geeft je over aan de herder. Dat is wel even slikken voor een schaap dat eigenlijk een vrije mantelmeeuw had willen zijn.
De ultieme ‘Pastorale’ klinkt in de woorden van Jezus: Ik ben de Goede Herder. Je hoeft niet bang te zijn, ik ben bij je. Ik heb je lief, zo lief…

 

Na de dienst lees ik psalm 23 nogmaals, maar dan in mijn Franse bijbel, want ja, ik had eigenlijk in Frankrijk willen zitten. Dus dan in ieder geval deze psalm in het ritme van de Franse taal, voor mijn heimwee gevoel: L’Eternel est mon berger. Maar ook in de Franse taal wordt mijn probleem met deze psalm niet kleiner: Als je door donkere dalen gaat en de angsten in het leven groot zijn, dan is het juist erg moeilijk om niet bang te zijn en te vertrouwen op de herder.
Maar het helpt al wel een beetje als je te midden van de schaapskudde loopt en er wat andere schapen naast je lopen, die uit ervaring kunnen vertellen dat de herder je wel redt als je valt.

 

Het is maandag, ik heb zangles en we zingen vandaag ‘Bergerettes’. Ja, inderdaad, dat zijn Franse herdersliedjes, uit de romantiek van de achttiende eeuw. Hierin bezingt de herder het ontluiken van de bloemen en planten in de lente en met een romantische uitgebreidheid aan woorden beschrijft hij zijn liefde voor zijn herderinnetje. Dat is iets heel anders dan de rauwheid van het herderslied van koning David, maar het heeft wel een heel mooie Franse zin, om met veel herhalingen te zingen: Qu’il faut aimer pour être heureux, dat wil zeggen: dat men moet liefhebben om gelukkig te zijn. Maar misschien moet je wel zeggen: Om gelukkig te kunnen zijn, moet je eerst kunnen liefhebben.


Gisteren in de kerkdienst hoorden we Jezus tegen ons zeggen: Ik heb je lief, zo lief…..
Maar vandaag realiseer ik mij plotseling: Heb ik ooit tegen mijn Goede Herder durven zeggen: Ik heb u lief, zo lief …..  Misschien schuilt daarin wel mijn probleem met psalm 23.
Om een gelukkig schaap te kunnen zijn, om niet angstig te hoeven zijn, moet je eerst de Herder liefhebben en vertrouwen.


Qu’il faut aimer pour être heureux.

Zonder coronavirus had ik deze zondag in Frankrijk gezeten en psalm 23 helemaal niet gehoord.
Je hoeft niet bang te zijn….. Daar is geen woord Frans bij.                     

© Protestantse Wijkgemeente Stadspolders    
Wij zijn onderdeel van de Protestantse Kerk Dordrecht Wij zijn onderdeel van de Protestantse Kerk in Nederland Wij staan vermeld op wij de kerk