Kortjakje op zondag en maandag

Vreemd is het nu op de zondagen de kerken niet open zijn of speciale oplossingen moeten zoeken voor de zondagse viering. In onze wijk Stadspolders is er voor gekozen om als kerkenraad in de kerk te zijn voor de zondagse viering en die uit te zenden via de Kerkomroep.
 
Daar zitten we dan met twintig mensen in een groot kerkgebouw. Het is even zoeken, op welke afstand van elkaar gaan we zitten? Een stoel ertussen? Toch allemaal aan één kant van de kerkzaal?

Boven de uitgeprinte liturgie staat: Corona-Bronviering. In eerste instantie kijk ik geërgerd naar dat woord ’Corona’, moet dat nu ook al boven de liturgie staan? Langzaam dringt het tot mij door, Corona is een gewoon woord, het betekent ring, krans, kring. Ik ken het woord uit de sterrenkunde: als er een zonsverduistering is, dan is er toch nog een krans van licht om de zon te zien, de Corona. Heel symbolisch vandaag, een krans van licht bij een verduistering.

Ik kijk rond naar mijn medekerkgangers, een kleine kring bijeen vergadert in de Bron. Onze predikant Erik Schipper kiest zijn woorden zorgvuldig en spreekt alle ‘Bronners’ aan via de Kerkomroep: ‘in de Geest zijn we allemaal bijeen’. En dan zie ik de bekende gezichten voor mij van iedereen die op normale zondagen in de kerk zit.  De kring in de kerk wordt in mijn gedachten groter met alle mensen die meeluisteren via de Kerkomroep, een grote kring rondom De Bron.
Het jaarthema is ‘Op Hoop van Zegen’ en voor deze zondag stond gepland dat de ‘Hoop’ centraal zou staan. Met psalm 42 roepen en zingen we: ‘Hart, onrustig, vol van zorgen, vleugellam geslagen ziel, hoop op God en wees geborgen, hij verheft wie nederviel’. Het is een indringende en hoopvolle dienst. We gaan naar huis met lied 412: Op u steunt onze hoop, o God van ons vertrouwen: zij worden nooit beschaamd die op uw goedheid bouwen.

Dat willen we zingen, desnoods tegen de klippen op.
 
Thuisgekomen blijkt uit de eerste berichten dat de kerkdienst waardevol, ingetogen en mooi gevonden is, maar veel ‘Bronners’ hebben hard moeten werken, een aantal malen opnieuw moeten inloggen, om verbonden te blijven met de kring in de Bron. De technische kring liet het af en toe behoorlijk afweten door overbelasting.
 
Dan wordt het maandag, een vreemde maandag. Na lunchtijd wandel ik over de Wantijdijk en de Zeedijk. Het is ongewoon druk, veel mensen wandelen, fietsen, skeeleren, driewieleren en de honden boffen, ze worden veel en lang uitgelaten. Ik kom wel 50 mensen tegen, maar de minister kan tevreden zijn: ik zie ze één voor één of twee aan twee en ieder gaat met een grote boog om de ander heen. Ja, dat is vast wel 1,5 meter. We weten allemaal niet zo goed raad met de situatie, maar het is prima weer en we mogen naar buiten. De lucht is blauw, hemelsblauw, met witte wolken. Voor mij is dat het fijnste en mooiste daglicht. Wat mooi heeft God het daglicht geschapen!

In gedachten zie ik plotseling over alle dijken rondom Dordt mensen wandelen, mensen die niet zo goed raad weten met de situatie, het ook beangstigend vinden, maar het is een grote kring van bewegende mensen om Dordrecht heen. En binnenin die kring zijn mensen hard aan het werk, in de zorg, het onderwijs of waar dan ook, op Hoop van Zegen.
God’s Licht straalt vast extra voor hen!
 
Truus Hordijk.

Van de redactie:
Heeft u ook een ervaring in deze bijzondere tijd die u wilt delen in deze nieuwsbrieven of de site, mail het ons Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

© Protestantse Wijkgemeente Stadspolders    
Wij zijn onderdeel van de Protestantse Kerk Dordrecht Wij zijn onderdeel van de Protestantse Kerk in Nederland Wij staan vermeld op wij de kerk